آرایش های کلاسیک قرن بیستم؛ فرانسه

2,592

دنیای آرایش از قدمتی چند هزار ساله برخوردار است. از عهد مصر و یونان باستان تا کنون فوت و فن های بسیاری در هنر آرایش به کار رفته است اما اوج این تحولات و تنوع در دنیای آرایش به سال های آغازین قرن بیستم بر می گردد. دوران آرایش کلاسیک.

با اکران نخستین فیلم های صامت و نقش آفرینی بازیگران زن، مدل های آرایش به سرعت در بین مردم رواج می یافت و همزمان با پیشرفت های سینما، دنیای صنایع آرایشی و بهداشتی متحول می شد.

زنان در قرن بیستم بیش از قرن های گذشته به آرایش خود می پرداختند و بروز دو جنگ جهانی در ۱۰۰ سال گذشته در اروپا، تغییرات عمده ای در هنجارها و رفتار زنان در زمینه آرایش ایجاد کرد. آرایش چهره بازیگران کلاسیک سینما مانند آوا گاردنر، کاترین هیپورن، سوفیا لورن، اینگرید برگمن، الیزابت تیلور و مریلین مونرو تقریبا در دهه های میانی قرن بیستم، محبوبیت جهانی داشت و زنان در بسیاری از کشورها از سبک آرایش کلاسیک آنها الگو می گرفتند.

روش های آرایش کلاسیک به ویژه سبک آرایش دهه ۱۹۴۰ پس از گذشت ۷۵ سال باز هم مورد علاقه تعداد قابل توجهی از زنان است و هنوز خیلی ها مایلند به آن سبک آرایش کنند.

آرایش کلاسیک فرانسوی در گذر ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰

در سال های ۱۹۲۰ انقلابی در کارخانه های لوازم آرایش به وجود آمد و سایه های رنگارنگ برای چشم ها، رژگونه و رژ لب های متنوعی ساخته شد. کرم ها و لوسیون های گوناگون برای پوست و شامپوهای نرم کننده و تقویتی مو به بازار آمد.

در این دوران یعنی اوایل دهه ۱۹۲۰، زن ها موها را پشت سر به صورت چنبره جمع می کردند اما دو سال بعد یعنی در سال ۱۹۲۲ مد روز این بود که موها به طور یکدست کوتاه شود و به حالت نیمه مجعد یا صاف درآید.

البته وجود و رواج کلاه گیس به زنان این امکان را می داد که در صورت علاقه مندی به موی بلند و جمع شده، کلاه گیس هایی که به رنگ های نارنجی، قرمز، سبز و بنفش بود، برای شرکت در مجالس و ضیافت شب بر سر گذارند.

کلاه گیس ها به گونه ای ساخته می شد که موی طبیعی را به طور کامل می پوشاند و خود نیز طبیعی جلوه می کرد. سپس آرایش مو با سایه روشن های آبی و خاکستری باب روز شد. برای موهای کوتاه، یک نوع سنجاق فلزی، شبیه به انبرک به بازار آمد که به راحتی موها را در خود نگه می داشت.

در این دوره استفاده از لوازم آرایش عمومیت یافت. زنان از پیر و جوان، خانه دار و شاغل، همه از پودر، سرخاب، ماتیک، سایه چشم و مداد ابرو استفاده می کردند. معمولا در کیف خود کیفی کوچک برای لوازم آرایش داشتند و در ملاء عام به راحتی آرایش خود را تجدید می کردند. از آنجا که گرفتن حمام آفتاب مد روز شده بود لوازم آرایشی به بازار آمد که سوختگی یا رنگ گرفتگی چهره را مشخص تر می کرد.

آرایش کلاسیک فرانسوی در گذر ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۲

در این دهه، آرایش موها طرح های گوناگون داشت. به طور کلی بخشی از موها که نزدیک به پوست سر بود به صورت صاف و بخش پایینی به کمک فر دائمی، مجعد می شد. موی جمع شده در بالای سر  بار دیگر در سال ۱۹۳۷ متداول شد. اغلب چتر زلف صاف یا حلقه هایی از مو پیشانی را می پوشاند. همچنین در مهمانی های شب، پیچ و تاب های مو با پودر طلا تزئین می شد.

زنان خوش پوش از انواع لوازم آرایش چون پودر، سرخاب، سایۀ چشم، مداد ابرو و ماتیک استفاده می کردند. لاک ناخن، در رنگ های صورتی، قرمز روشن و تیره هماهنگ با رنگ لباس به کار می رفت. زنان شیک پوشی که موهای شان رو به سفیدی می رفت به جای رنگ کردن، موهای شان را با مایعی آبی رنگ یا بنفش تیره می شستند تا موهایشان سایه ای آبی یا بنفش پیدا کند.

 اگر تمایل دارید به سبک دهه چهل آرایش کنید به این توصیه های توجه کنید:

ابتدا مرطوب کننده و کرم پودر کمرنگ به صورت و گردن بزنید و آن را به طور یکنواخت پخش کنید سپس پودر شفاف کننده بمالید.

ابروها را با سایه قهوه‌ای بکشید و حالت کمانی ابروها را با یک مداد چشم قهوه‌ای جلوه ببخشید.

سایه نباتی را در سراسر ناحیه چشم بزنید و تا ابرو ادامه دهید. سپس سایه قهوه‌ای را فقط به پشت پلک بزنید و آن را به خوبی در هم محو کنید.

خط مژه بالایی را به وسیله خط چشم مشکی مایع بکشید و آن را تا قسمت گوشه چشم، ادامه دهید سپس سایه زغال سنگی را به پشت چشم بزنید تا صاف و یکنواخت شود.

اگر مژگانی بی حالت دارید،‌ آنها را حالت دهید. به این ترتیب که مژگان بالا را سه دست ریمل بزنید. ریمل را به صورت مورب در بین مژه‌ها از پایین به بالا حرکت دهید.

از یک رژگونه صورتی تیره استفاده کنید تا خط رژگونه پدید آید. رژگونه را به سمت رویش موها بزنید.

لبها را با مداد لب قرمز فرم دهید و رژ لب قرمز مات را روی لب ها بمالید سپس به کمک دستمال کاغذی آن را یکنواخت کنید.

برای جلوه بیشتر این مدل آرایش، می توانید لباس هایی به سبک سال های ۱۹۴۰ بپوشید؛ مانند یک کت دامن خوش فرم. گوشواره همچنین دستنبد ساده مرواریدی را نیز می‌توانید به ست خود اضافه‌کنید.

آرایش کلاسیک

آرایش مو در سال ۱۹۴۷

این زمان در دنیای مد زنانه، از اهمیتی بسیار برخوردار است. در این دوره زنان موها را به صورت حلقه هایی منظم می آراستند یا در بالای سر شینیون می کردند یا ساده به سوی عقب شانه می زدند.

با پیدایش شیوه “تکنی کالر” که همه چیز از جمله موی زنان را با مایه ای از رنگ قرمز جلوه گر می ساخت، این رنگ مو در میان خان مها طرفداران بسیاری یافت و آنها اغلب موی خود را به رنگ قرمز مسی درمی آوردند.

آرایش کلاسیک در سال های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۸

در اوایل این دوره گرچه موی بسیار کوتاه باب شد ولی خانم ها اغلب ترجیح می دادند موی خود را بلند نگه دارند و آن را در پشت سر شینیون کنند. همچنین بستن موها به وسیله نواری از کش در میان خانم های جوان باب شد.

موهای کوتاه با حلقه های ریز را آرایشگری به نام “ماری مارتین” در فیلم “پاسیفیک جنوبی” به نمایش گذارد. در سال ۱۹۵۱، میشل آرایشگر، آرایشی را به صورت منگوله های کوتاه و بلند ابداع کرد. نوع دیگری از آرایش مو، حلقه یا لوله هایی درشت و باز و پف دار بود که به طرف زیر شانه می شد و در سال ۱۹۵۶ با نام “بوفان” باب شد.

ضمنا آرایش موی هنرپیشگان ایتالیایی که دسته ای از موهای حلقه شده را چون تندیسه ها بر جلو پیشانی قرار می دادند مورد توجه قرار گرفت که “شیوه پرتره ای” با جعدهای درشت در بالای پیشانی بود. زیبایی این آرایش به مهارت در قیچی زدن و شانه کردن مو بستگی داشت تا منظم کردن آن.

در این دوره زنان موی خود را رنگ می کردند و لزومی به پنهان نگه داشتن آن نمی دیدند و این عمل هم به طور تخصصی در آرایشگاه ها و هم غیرتخصصی توسط خودشان در منزل انجام می گرفت.

انواع رنگ مو به صورت مایع، شامپو و کرم در بازار عرضه می شد. بعضی از آنها ثابت و بعضی با شسته شدن از بین می رفت و این امکان را می داد که در صورت انتخاب رنگی نامناسب با رنگ دیگر جبران شود. بسیاری از زنان موی خود را یک دست رنگ می کردند در حالی که برخی از آنان رگه های سفید و نقره ای در آن ایجاد می کردند تا متفاوت جلوه کنند.

زنان عموما از لوازم آرایش استفاده می کردند و هر زن خوش پوش همیشه مقداری لوازم آرایش در کیف یا روی میز آرایش خود موجود داشت. در طول تاریخ، هیچ گاه لوازم آرایش مانند این دوره جزو ضروریات زیبایی به کار نرفته بود.

حتی زنان دربار فرانسه در سده هجدهم که چهره خود را با انواع لوازم آرایش می آراستند، در انظار عمومی بدون آرایش بودند در حالی که در این دوره، استفاده از لوازم آرایش امری طبیعی و لازم شمرده می شد و اغلب زنان از بام تا شام چهره آرایش شده داشتند.

همچنین در این دوره لوازم آرایشی که رنگ پوست را آفتاب سوخته جلوه می داد باب روز شد زیرا چهره را سبزه و جذاب می ساخت. جدا از لوازم آرایش ویژه دختران جوان، لوازم آرایشی که هر زن به کار می برد شامل کرم پودر مایع، سرخاب به مقدار اندک، ماتیک، سایه و خط چشم و در صورت نیاز مداد ابرو بود. لاک ناخن در رنگ های قرمز روشن و تیره باب روز بود و هماهنگ با رنگ آرایش چهره برگزیده می شد.

در سال های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ مدهای اروپایی بیشتر کشورها را تحت الشعاع قرار دادند، مواد پاک کننده پوست، کرم ها، لوسیون ها و نرم کننده ها و لوازم آرایش متنوعی وارد بازار شدند، ابروهای پهن مد شد، خط چشم نیز پهن بود و گونه ها و لب ها رنگ ملایم داشتند. در اواخر ۱۹۶۰، آرایش ترمیمی و تکمیلی متداول شد و باز هم ابروها باریک شدند.

از سال های ۱۹۷۰ به بعد نیز کارخانه ها رنگ های متفاوتی برای آرایش روز و شب ومواد و لوازم آرایش برای زیبایی، سلامتی و پاکیزگی پوست و مو ارائه کردند و خانم ها بیشتر و بیشتر جذب این مواد شدند.

مطالب مرتبط
افزودن نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

19 + 20 =